Αναπλάθω τη μέσα μου τάξη.
Το σώμα μου διασπάται σε σώμα καρυδιάς,
σε σώμα αναδυόμενης ανεμώνας.

Το ιστολόγιό μου έχει δεχτεί επίθεση χάκερ. Ελπίζω να το επαναφέρω. Σας ευχαριστώ.


...κι ύστερα ήλθε κείνη
η βροχή που στάλαζε απ' το
πισσόχαρτο άσπρα ποιήματα

ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ

Posted on 1:32 μ.μ. | By Γιώργος Τσακιράκης | In





Αισθήματα της ομίχλης

Φίλο μου καλό θα 'θελα
να σε λέω, μα δαίδαλος ήσουν
των αισθημάτων της ομίχλης
(αλέκτορος λοφιοδίφου υπηρέτης).

Εγώ πορεύομαι χωρίς αγήματα
και λόγχες, χαμένος μέσα σε
κοτσυφιών φωλιές και λόχμες
και πέταλα από λάβα Σαντορίνης.

Δεν με δονούν οι τεθλασμένες
παραισθήσεις, η τεθλασμένη
παραπλάνηση. Να μεστωθώ ζητώ
και να μεστώσω κάτω από βροχές
κριθάρινες.

ΑΙΓΑΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΡΩΙΚΗ...

Posted on 7:41 π.μ. | By Γιώργος Τσακιράκης | In


Αιγαιακή και Τρωική, αειφόρα,  τραγωδέ, τραγική και τραγωδιακή, κοσμοπλάνητα, κοσμοπερίβλητη και κοσμοπερίβλεπτη, αειτρύφερη, μυθική, γλυκύθυμη και πραΰθυμη, νοσταλγική, ακταία, πολιτισμική και μνημειακή, ψυχοτρόφε, εωθινή και εωσ-φόρα, περικόσμητη, ναυτίλε ονειροκύματη, μυροφόρα, μυροβολούσα και μυρορρέουσα, ευωδία γλυκάμπελη, υψηλόνοη και σαγηνευτική, αγρυπνούσα και αειλάμπουσα, πορφύρα, ποιητική, Ψαλμέ...

(αρώματα Προπυλαίων από ανθώνα πλούσιο που "ανθεί και φέρει κι άλλο").

ΟΛΗ ΣΟΥ Η ΠΟΡΕΙΑ

0

Posted on 1:32 μ.μ. | By Γιώργος Τσακιράκης | In

Όλη σου η πορεία ξεκινάει από τις χαρακιές των χεριών σου. Ονειρέψου τις να ταξιδεύουν, να ταξιδεύουν όλο και μακρύτερα. Σύντομα δεν θα μπορείς να δεις την τεράστια παλάμη σου∙ θα γίνεις πολύ μικρός για κείνην, κι έτσι πρέπει να μεγαλώνεις, να μεγαλώνεις ολοένα περισσότερο και το βλέμμα σου, γιατί μ’ ένα μικρό βλέμμα τίποτε δεν μπορείς να δεις ή να περιγράψεις, ούτε φυσικά την παλάμη σου. Μα ούτε κι αυτό φτάνει. Μεγάλες χαρακιές και μεγάλο βλέμμα και μεγάλη καρδιά πάνε αντάμα. Κι όλα αυτά μικρά για τίποτε δεν φτάνουν παρά μόνο για το πηγάδι σου και για την απώλειά σου. Την θέλεις αυτήν για σένα;


Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ...

Posted on 6:32 π.μ. | By Γιώργος Τσακιράκης | In


Γράφετε τρελά πράγματα, είπες, εσείς οι ποιητές. Είναι αλήθεια πως δεν το είχα φανταστεί μέσα στο δικό μου λογικό χρόνο. Σε περιμένω, λοιπόν, στην είσοδο, να φιλοξενηθείς για λίγο μέσα σ' αυτή την παράνοια. Δε θα θελήσεις να λογικευτείς ποτέ ξανά.

ΜΕ ΠΕΡΙΕΠΤΥΞΕ...

Posted on 12:34 μ.μ. | By Γιώργος Τσακιράκης | In


Με περιέπτυξε μια ερωτευμένη σελίδα. Ό,τι συμβεί θα μείνει μεταξύ μας.